Սպիտակը գույն չէ․ լուսանկարչական նախագիծ

420px-Synthese+.svg

Բովանդակություն։ Գույնի զգացումը կախված է ֆիզիոլոգիական, հոգեբանական և սոցիալ-մշակութային համակարգերից։ Սևը  և սպիտակը գույներ չեն համարվում։  Սպիտակ լույսի նեղ փունջը պրիզմայով անցնելիս բեկվում է, և առաջանում են իրար հաջորդող տարբեր գույնի շերտեր։ Այդ պատկերն ընդունված է անվանել լույսի սպեկտոր։ Էսկիմոսները սպիտակ գույնի համար 17 բառ ունեն` կախված ձյան պայմաններից։  Սպիտակ գույնն ունի տարածության ընդլայնման տեսողական առանձնահատկություն։ Որպես կանոն, այն դրական ազդեցություն ունի,  համարվում է մաքրության, խաղաղության խորհրդանիշ, որոշ մշակույթներում նաև սգո խորհրդանիշ։ «Սպիտակը գույն չէ» լուսանկարչական նախագծի շրջանակներում կփորձենք խորհել սպիտակի՝ որպես լուսանկարչական կոմպոզիցիայի հիմնական բաղադրիչի մասին։ Լույսի, սպիտակ գույնի, ֆորմայի և տեսանկյան միջոցով կստեղծենք սպիտակ կոմպոզիցիաներ, որոնք մի գուցե կլինեն շատ ուտոպիստական, քանի որ ի սկզբանե հայտարարել ենք, որ սպիտակը գույն չէ։  Թեմատիկ առումով նախագիծը սահմանափակումներ չունի։
Նախագծի արդյունքներ։ 
Նախագծի ընթացքում  ստեղծված լուսանկարները կներկայացվեն լուսանկարչական ցուցահանդեսի ընթացքում։
Նախագծի մասնակիցներ՝ Քոլեջի լուսանկարիչների խումբ։

Advertisements

Ճամփորդություն դեպի Գյումրի

Հոկտեմբերի 5, 2018
Մեկնում՝  7։55 Երևանի կայարանից
Ժամանում՝ 18։5 Գյումրիի կայարանից
Ուսումնական ճամփորդությունը բախկացած է երկու մասից՝  
1․Հանդիպում լուսանկարիչ-արվեստագետ Արմեն Տեր-Մելիքյանի հետ։
2․Ֆոտոպլեներ Գյումրիի Մուշ 2 թաղամասում։
Մասնակիցներ՝ Քոլեջի սովորողներ։
Մասնակիցների ցուցակ՝
1․Մարիաննա Հապետյան
2․Մարինե Խաչատրյան
3․Մարիամ Փաշայան
4․Անուշ Քելամյան
5․Ազատուհի Հարությունյան
6․Արմեն Թորոսյան
7․Էլեն Գասպարյան
8․Լառա Ասլանյան
9․Սուսան Ամուջանյան

Հունիսյան նախագիծ․ արխիվացում

Կինո-ֆոտո ընտրությամբ գործունեության տարբեր տարիների ընթացքում կուտակվել են մեծ քանակությամբ լուսանկարներ՝ սովորողների և դասավանդողների կողմից արված։ Կոնտենտը և՛ դոկումենտալ լուսանկարներն են, որոնք անդրադառնում և ներկայացնում են կրթահամալիրի կյանքը, և՛ ազատ թեմայով աշխատանքներ են, որոնք անդրադառնում են գեղագիտական էսթետիկայի, լուսանկարի բովանդակության և այլ հարցերի։  Ամեն ուսումնական տարվա ավարտից հետո խնդիր է առաջանում՝ ինչպես պահպանել դրանք։ Հիմնական խնդիրը տեղի, տարածքի խնդիրն է։ Համակարգչի մեջ այն բավականին մեծ ծավալ է գրավում՝ խոչընդոտելով հետագա աշխատանքներին։ Արտաքին հիշողության սարքերի հայտերը երբեք չեն բավարարվել։ Շատ հաճախ կարևորության սկզբունքով ընտրում ենք  լուսանկարների առանձին նախագծեր և ջնջում մնացածը։ Որոշ դեպքերում հիշում և ափսոսում  ջնջված պրոյեկտների համար։  Լուսանկարների արխիվ ունենալը կլուծի այս հարցը։
Նպատակները։
1․Անվտանգ և ապահով միջավայրում իրականացնել կոնտենտի պահպանումը /թվային միջավայրի մասին է խոսքը/։
2․ Ստեղծել մոբիլ մի համակարգ, որը հնարավորություն կտա արագ գտնելու հարկ եղած լուսանկարը։
Աշխատանքի էտապները։ 
1․Լուսանկարչական կոնտենտի խմբագրում և մշակում։
2․Տեքստային աշխատանք․ հակիրճ նկարագրություն
3․Թվային պլատֆորմի ստեղծում։

2D քաղաք. Երևանի ճարտարապետական ժառանգությունը

28323_117029898325935_7770820_n

Նախագծի նպատակ և բովանդակություն։

Կեցությունն է որոշում գիտակցությունը / Մարքս/
Քաղաքը կենդանի օրգանիզմ է, որը անընդհատ ձևափոխվում է՝ ենթարկվելով քաղաքա-տնտեսական փոփոխվող հրամայականներին: Եթե վերաձևակերպենք Մարքսի վերոնշյալ կոնցեպտը, ապա կարող ենք պնդել, որ ֆիզիկական միջավայրն է որոշում սոցիալական կերպը, գիտակցությունը, վարքագիծը, ձևավորում մշակույթը:   Ինչպես սովետական իշխանությունները ստեղծեցին քաղաքային նոր միջավայր, ելնելով տվյալ պահի քաղաքական մտքի կոնտեքստից, քանդելով այն մշակութային բազմազանությունը, որ կար Երևանում, այնպես էլ անկախ պետականության իշխանությունները փորձեցին հանրային հիշողությունից ջնջել  Հայաստանի ամենահետաքրքիր պատմական փուլերց մեկի՝ մոդեռնիզմի հետքերը։ Ճարտարապետությունը,  քաղաքական  համակարգի հայելին լինելով, փխրուն կերպով արձագանքում է այն բոլոր փոփոխություններին, որ տեղի են ունենում այդ միջավայրում։  Այս նախագծի նպատակն է  ներկայացնել Երևանում դեռևս մնացած 20 ականների կոնստրուկտիվիստական շենքերը, նույն 20 ականների կլասիցիստական ճարտարապետությունը, ինչպես նաև 60 ականների մոդերնիզմը։  Նախագծի նպատակն է նաև ցույց տալ այն ձևափոխումները, որոնց ենթարկվել են այդ շինությունները՝ ելնելով քաղաքական-սոցիալական նոր նարատիվներից։ Այս նախագիծը ուսումնասիրում է՝
1.Երևանի 20-40 ականներին կառուցված  ճարտարապետական շինությունները
2. Ազգային մոդեռնիզմի ժառանգությունը
3.  90 ականների վերջի քաղաքականության դրսևորումները ճարտարապետության մեջ:

Նկարահանման վայրերը՝
Կինոմոսկվայի ամառային դահլիճ
Կինոմոսկվայի շենք
Ռոսիա կինոթատրոն
նախկին հրշեջ դեպոյի շենք
նախկին մանկական հանրախանութ
Ստանիսլավսկու թատրոնի շենք
Ինտերնացիոնալի շենք /նախկին անունն է, ներկայումս Մաշտոցի 32 հասցեում գտնվող բնակելի շենք է/
Արագիլ ռեստորան

ցանկը շարունակելի է…

Մասնակիցները՝ Քոլեջի լուսանկարիչների խումբ։
Նախագծի արդյունքները կներկայացվեն բլոգային հրապարակումների, ցուցահանդեսների տեսքով։
Նախագիծը՝ Սուսան Ամուջանյանի

 

 

ՑՈՒՑԱՓԵՂԿԵՐԻ ԴԻԶԱՅՆԻ ԶԱՐԳԱՑՈՒՄԸ ԵՎ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ՏԻՊԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

«Դիզայնն» անգլերեն է. նշանակում է նախագծել, մտահղանալ: Դիզայնի սկզբունքները ձևավորվել են XIII դարի կեսերին, սակայն, որպես առարկայական միջավայրի տեսողական և գործառնական հատկությունների նպատակային ձևավորման միջոց, սկզբնավորվել է հիմնականում XX դարի սկզբին: Դիզայնը նախատեսում և լուծում է արտադրության, սպառման, մարդուն շրջապատող առարկայական միջավայրի խնդիրներ: Դիզայնի և նրա տեսական հիմքի ծագումն ու ձևավորումը պայմանավորված են տեխնիկայի և արվեստի բնագավառների տարանջատման, արտադրության կազմավորման դարաշրջանի հետ: Ներկայումս գեղանկարիչ-նախագծողները (դիզայներ) զբաղվում են առարկայական աշխարհի գեղագիտական վերափոխման խնդիրներով:

Դիզայնի տեսական հիմքը՝ տեխնիկական գեղագիտությունը, ուսումնասիրում է նրա հասարակական բնույթն ու զարգացման օրինաչափությունները, գեղարվեստական նախագծման սկզբունքներն ու եղանակները, դիզայներ-ճարտարագետի մասնագիտական վարպետության խնդիրները: Տեխնիկական գեղագիտության հիմնական բաժիններն են դիզայնի ընդհանուր տեսությունը և գեղարվեստական նախագծման տեսությունը: Մեծ է դիզայնի դերը արդյունաբերության մեջ արտադրանքի մրցունակության ապահովման առումով:

Դիզայնի կարևորագույն ճյուղեր են արդյունաբերական (աշխատանքի միջոցներ, սարքավորումներ, կենցաղային տեխնիկա, ավտոմեքենաներ և այլն), ճարտարապետական (զանգվածային շինարարություն, կառույցներ ու շինություններ), լանդշաֆտային (խաթարված լանդշաֆտի վերականգնում և նորի՝ արհեստականի ստեղծում), նաև հանդիսությունների, ծրագրերի, զանազան ոճերի և այլնի ձևավորումները: Ժամանակի ընթացքում փոխվում են գեղագիտական պահանջմունքներն ու սահմանները: Ամերիկացի

գեղագետ Թոմաս Մոնրոն, օրինակ, մեր օրերում դասական արվեստների շարքում դիզայնի ոլորտ է ներառում նաև պլաստիկ վիրաբուժությունը, դիմահարդարումը, օծանելիքի պատրաստումը, խոհարարությունը, հագուստի նորաձևությունը և այլն: Դրանց գումարվում է նաև առարկաների կիրառական նպատակահարմարության խնդիրը, որի անհրաժեշտությունը նկատել էին դեռևս Սոկրատեսը (մ. թ. ա. VI–V դարեր) և արաբ փիլիսոփա, բժիշկ Մուհամեդ Ֆարաբին (870–950 թթ.):

Դիզայնում կարևոր են նաև գունային լուծումները: Վոլֆգանգ Գյոթեն ժամանակին նկատել է, որ գույները մարդու մեջ արթնացնում են հոգեբանական առանձնահատուկ տրամադրություններ:

Բարձրաճաշակ առարկաների արտադրությունը պետք է փոխշահավետ լինի և՜ արտադրողի, և՜ սպառողի համար: Միայն նախագծման, արտադրության և սոցիալական միջավայրի, սպառողի պահանջարկի, առարկայի օգտակարության և գեղեցկության հատկանիշների համակողմանի համադրմամբ արտադրանքը կարող է դառնալ առավել օգտակար և հարմարավետ:

Դիզայնի տեսական խնդիրների մշակմամբ զբաղվող կենտրոններ են ստեղծվել բազմաթիվ երկրներում՝ ԱՄՆ-ի մի շարք համալսարաններում, Ուլմի գեղարվեստական նախագծման բարձրագույն դպրոցը Գերմանիայում, Արվեստների թագավորական քոլեջը Մեծ Բրիտանիայում և այլն:

Մեծ է դիզայնի զարգացման հեռանկարը նաև Հայաստանում, որտեղ նույնպես վերջին տարիներին բացվել են դիզայնի կենտրոններ: Դիզայնի բաժիններ են ստեղծվել Երևանի թատերարվեստի և կինոյի ինստիտուտում, Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայում և այլուր, գործում են նաև դիզայնի մասնագիտական քոլեջներ:

Ժամանակակից աշխարհում դժվար է պատկերացնել որևէ խոշոր մե-

գապոլիս կամ ոչ մեծ քաղաքի կենտրոն առանց գույնզգույն ցուցափեղկերի,

որոնք բոլոր կողմերից կոչ են անում ձեռք բերել այս կամ այն իրը:

Վիտրինա

բառը ծագում է ֆրանսերեն vitre՝ ապակի բառից: Սա պատահական չէ, քանի որ հենց ապակու արտադրության ընդլայնումն է, որ XVII դարի վերջին Արևմտյան Եվրոպայում հանգեցրեց վիտրինաների առաջաց-մանը: Հնում ցուցափեղկի գործառույթը կատարում էր փողոցում հատուկ տեղադրված վաճառասեղանի վրա ապրանքի անմիջական տեղակայումը:

Միջին դարերում առևտրի առարկաներն ու վարպետի աշխատանքները ցուցադրվում էին նրա տան պատուհանին, որտեղ գտնվում էին վաճառասեղաններ և արհեստանոցներ: Առաջին ցուցափեղկերն ի հայտ են եկել Անգլիայում XVII դարի կեսերին և աստիճանաբար տարածվել ողջ Եվրոպայում ու Հյուսիսային Ամերիկայում: Ցուցափեղկերի հարդարումով (դեկորացիա) սկզբում զբաղվում էին նկարիչները, թատերական դեկորատորները և գովազդային գործակալները: XIX դարի կեսին առաջացավ ցուցափեղկեր ձևավորողի հատուկ մասնագիտություն:

XIX դարի երկրորդ կեսից երեկոյան ժամերին ցուցափեղկերը սկսեցին լուսավորել գազային եղջյուրիկների և կերոսինային լամպերի միջոցով, իսկ հետո նաև՝ էլեկտրականությամբ: XX դարի սկզբին որոշ առևտրականներ մանեկենների փոխարեն փորձում էին օգտագործել կենդանի բնությունը՝ ներկայացնելով կենդանիներին ու թռչուններին վանդակներում, ձկներին՝ ակվարիումներում, ինչպես նաև ներգրավում էին նկարիչների, բեմանկարիչների, այդ իսկ պատճառով և շատ դեպքերում ցուցափեղկերի ձևավորումը թատրոնի բեմ էր հիշեցնում:

Հյուսիսային Ամերիկայում, օրինակ, ցուցափեղկերի ձևավորման գործում իրենց մեծ ավանդն ունեցան արվեստի շատ տաղանդավոր գործիչներ՝ Էրտեն Ռոման Տիրտովը, (1892-1990)՝ ռուս տաղանդավոր նկարիչ և հագուստի մոդելավորող Սալվադոր Դալին (1904-1989): Ցուցափեղկերի ձևավորման Դալիի փորձն ամենահաջողը չէր: Նա ձևավորեց Նյու Յորքի հինգերորդ ավենյուի հանրախանութներից երկուսի ցուցափեղկերը:

Ձևավորման ժանրում Դալին հավատարիմ մնաց իր ոճին. «Գիշեր» ցուցափեղկում անկողնու հովանու վերևում կախված էր ատամներով արյունոտ աղավնի պահող ցլի գլուխ, իսկ «Ցերեկ» ցուցափեղկում ներկայացրել էր արտասվալից աչքերով մի աղջկա, ով մորթե լոգարանի միջից սուզվում էր այնտեղից դուրս ցցված ձեռքերի միջով: Այլ տարբերակ են «Ակտրիս»-ները, որոնք ֆրանսիական հին մոմե մանեկեններ էին (համաձայն երիտասարդ մադամ Տյուսոյի լեգենդի):

Դալին նման օրինակներ գտել է խանութներից մեկի նկուղում և օգտագործել իր ձևավորումներում (ինչպես հայտնի է, նա պլաստմասայե անկենդան կերպարները չէր ընդունում): Ցուցափեղկերը մեծ ուշադրություն էին գրավում. փոքր երեխաները վախենում էին, բալզակյան տարիքի կանայք՝ ուշաթափվում: Մի քանի օր հետո, երբ Դալին մտավ տեսնելու իր ստեղծագործությունը, բացահայտեց, որ ամենասարսափազդու դետալները հեռացրել են, իսկ մոմե արտահայտիչ տիկնիկներին փոխարինել են պլաստիկե տիկնիկները: Դալին զայրացավ, կոտրեց պատուհանը, լոգարանը դուրս բերեց միջանցիկ հատված ու պատռեց իրեն համար այնքան ատելի պլաստմասսայե տիկնիկին. զարմացած անցորդները հետաքրքրությամբ հետևում էին նրա զայրույթին:

Այս դեպքից հետո հանրախանութի տնօրինությունն այլևս չցանկացավ գործ ունենալ Դալիի և, ընդհանրապես, հեղինակային ցուցափեղկերի հետ, բայց Նյու Յորքի բնակիչները դեռ շատ էին քննարկելու և հիշելու հինգերորդ ավենյուում Դալիի բողոքի ակցիան:

Ցուցափեղկերի ձևավորման ժամանակ կիրառվող մեթոդներն ու ձևերը

բազմաթիվ են ու բազմազան: Սա փնտրտուքի, փորձարկումների, հայտնա գործությունների անվերջ աշխարհ է:

Եթե խոսենք փողոցային ցուցափեղկերի ստեղծման ու ձևավորման մասին, ապա հարկավոր է դիտարկել մի քանի դասակարգում, որոնք ընդհանուր առմամբ ձևավորվում են պատրաստի առարկաներով և անցել են հետևյալ կատարելագործման ճանապարհը:

Ցուցափեղկերի դասակարգումն ըստ ճակատամասի տեղակայման

ա. Միասնական ցուցափեղկ. նման ցուցափեղկի առկայությունը մեծ

հաջողություն է համարվում խանութի համար: Ապակեպատ մեծ տարածքը և գործողությունների ազատությունն ավելի մեծ հնարավորություններ են տալիս և չեն սահմանափակում նկարչի երևակայությունը: Բացի այդ, ձգվող ցուցափեղկը թույլ է տալիս ավելի հարմարավետ լուսավորել խանութի ամբողջ ճակատային մասը:

բ. Բազմակի ցուցափեղկերից կազմված. մոդուլային ցանցը թույլ է տալիս ստեղծել գեղարվեստական լուծումների շարք՝ դիտողին հնարավորություն տալով տեսնելու ցուցափեղկը ցուցափեղկի հետևից: Հնարավոր է «ֆիլմային կադրերի» էֆեկտի ստեղծումը՝ հաջորդականորեն զարգացնելով ցուցափեղկերի ձևավորման սյուժեն:

գ. Ցուցափեղկը երկրորդ հարկում. գովազդային նպատակներով խանութի երկրորդ հարկում կարելի է ստեղծել գեղեցիկ և յուրօրինակ ցուցափեղկ:

Ցուցադրությունը կազմվում է առավել խոշոր և արդյունավետ տարրերից՝ նպատակ ունենալով ուշադրություն գրավել բավականին մեծ հեռավորությունից: Ինչպես օրինակ՝ Երևանում «New Yorker» հագուստի խանութի ցուցափեղկերն են:

դ. Բազմահարկ ցուցափեղկ. ձևավորման գործում թույլ է տալիս կիրառել բազմաթիվ ոչ ստանդարտ լուծումներ՝ պոտենցիալ գնորդների համար բացահայտել խանութի հարմարավետ պլանավորումը, տեկտոնիկան, կոմունիկացիոն և ինտերիերային գրավչությունը: Նման ցուցափեղկը ճակատային մասում ստեղծում է դոմինանտներ՝ խանութներին տալով գայթակղիչ տեսք՝ հաճախորդին գրավելու նպատակով:

ե. Անկյունային ցուցափեղկ. սա շատ արդյունավետ գործիք է անցորդների վրա ներգործելու առումով: «Խանութների և առևտրային կենտրոնների նախագծում» գրքի հեղինակներից մեկը՝ Արմեն Կանայանը, կար-

ծում է, որ նման ցուցափեղկի գործածությունը պայմանավորված է անկյու-

նային ձևի տեսողական ակտիվությամբ, որը որսում է անցորդների հոսքը:

Ցուցափեղկերի դիզայնի զարգացումը և ժամանակակից տիպաբանությունը բավական տարածք է՝ ծավալային կոմպոզիցիաներ ստեղծելու համար: Նրա կարծիքով ցուցափեղկի կոմպոզիցիոն լուծումները պետք է հաշվարկված լինեն արագ տեսողական ընկալման համար: Որպես լավագույն նմուշ կարելի է բերել «Starbucks» սրճարանների ցանցերում ընդգրկված օրինակները հարմարավետ ու գրավիչ անկյունային սեղանիկներով: Անկյունային ցուցափեղկը թույլ է տալիս նաև ուղղել ճարտարապետական և նախագծային մի շարք թերություններ (ինտերիերի սուր անկյունները, ճակատային մասի ցածր ձգվածությունը և այլն):

Ցուցափեղկերի դասակարգումը՝ ըստ նրանց ցուցադրության ապա-

կեպատ բացվածության աստիճանի

ա. Ցուցափեղկերը բաց են կոչվում այն դեպքում, եթե դրսից դրանց

միջով տեսանելի է ողջ առևտրային շինությունը: Բաց ցուցափեղկերն օգտա-

գործվում են այն դեպքում, երբ խանութի ինտերիերը գրավիչ է: Առևտրային

շինության դիզայնը թելադրում է ցուցափեղկի դիզայնը: Բաց ցուցափեղկի

նախագծման դեպքում ուշադրություն են դարձնում դրսից տեսանելի

առևտրային սարքավորումների տեղակայմանը:

բ. Փակ ցուցափեղկեր: Ցուցափեղկի տարածքը առևտրային սրահի

կահավորանքից սահմանազատվում է հատուկ միջնապատով: Այդպիսի

ցուցափեղկերը կիրառվում են, օրինակ, այն դեպքերում, երբ առևտրային սարքավորման տեղակայման նախագիծը թույլ չի տալիս փողոցի կողմից գեղեցիկ տեսք ստեղծել:

Ցուցափեղկի հետևի պատը ձևավորվում է գովազդային պաստառներով

կամ վահանակներով, ներկվում կամ պաստառապատվում է դիզայների

որոշմամբ: Ցուցափեղկի տարածությունը ձևավորվում է խանութի ֆիրմային

ոճով: Փակ ցուցափեղկերը կարող են զգալիորեն տարբերվել իրենց խորու-

թյամբ՝ գրեթե հարթ ապակիներից մինչև զգալի խորությամբ ցուցափեղկեր,

որոնք թույլ են տալիս ներսում ստեղծել բարդ ու բազմապլան տարածություն:

գ. Բաց-փակ ցուցափեղկեր, որոնց միջով առևտրային սրահի տարածությունը մասամբ է երևում սահմանազատված գեղարվեստական կոմպոզիցիայով ցուցափեղկում կամ էլ հատուկ մշակված պատերով կամ միջնորմներով:

Ցուցափեղկերի լուսավորումը

Ցուցափեղկերի լուսավորումն անհրաժեշտ է օրվա մութ ժամերին, ինչպես նաև հատուկ էֆեկտների ստեղծման, էքսպոզիցիայի դինամիկության

համար: Ընդունված են լուսավորման երեք հիմնական տիպեր:

ա. Հավասարաչափ, ցրված լույս: Ճիշտ կազմակերպելու դեպքում հա-

վասարաչափ լուսավորվում է ամբողջ սրահը, և բացառվում է տգեղ ստվերների առաջացումը, որոնք խեղաթյուրում են ողջ ցուցադրությունը և էքսպոզիցիան: Օգտագործվում են լյումինեսցենտային լամպեր լուսահաղորդման բարձր ինդեքսով կամ էլ դասական շիկացման լամպեր:

բ. Ուղղորդված լույս՝ լուսային ճառագայթի և լուսաբծի աշխատանք:

Լույսի ակտիվ աշխատանքը և նրա բոլոր հիմնական հնարքներն ու օրինաչափությունները վերցված են բեմաձևավորումից: Լույսով շեշտադրվում են ամենանշանակալի կոմպոզիցիոն տարրերը, ստեղծվում են տարատեսակ էֆեկտներ՝ պատկերի ցայտունությունը կամ մշուշայնությունը: Այստեղ շատ շահավետ է հալոգենային և մետաղահալոգենային լուսատուների օգտագործումը,

որոնք ստեղծում են կետային լուսավորություն:

գ. Գեղարվեստական լուսավորումը նեոնային և լուսադիոդային լուսատուներով: Այստեղ կիրառվում է տարբեր տիպի լուսավորությունների համադրություն, որը ստեղծում է վառ ու դինամիկ կոմպոզիցիաներ: Ինչպես նաևշատ դեպքերում կիրառում են գույնզգույն լուսավորություն:

Ամենավերջին ու ամենահետաքրքիր դասակարգումը:

Ցուցափեղկերի դասակարգումն ըստ կոմպոզիցիոն և գեղարվեստական լուծումների

ա. Ապրանքային ցուցափեղկեր: Ցուցափեղկի ձևավորման հիմնական

տարրը խանութի ապրանքատեսականու դասավորությունն է, որի մաս են

կազմում գեղարվեստորեն ձևավորված մանեկենները, տակդիրները, պոդիումները, գեղեցիկ ֆիրմային գնապիտակները:

բ. Սյուժետային ցուցափեղկերը: Կոնցեպտուալ դիզայներական աշխատանքը, որը գրավում է անցորդների ուշադրությունը, ասոցացվում է խանութի մասնագիտացված ուղղվածության հետ: Նման մոտեցման դեպքում դիզայներները, ստեղծելով բարդ նատյուրմորտներ կամ ամբողջական տեսարաններ, ցուցափեղկում ցույց են տալիս ոչ այնքան բուն ապրանքները, որքան դրանց օգտագործման օրինակները և կերպարները:

գ. Ապրանքասյուժետային ցուցափեղկեր: Խանութի ապրանքատեսականու մի մասը ցուցադրվում է գեղարվեստական պատկերների տեսքով:

Ստեղծվում են ինքնատիպ նատյուրմորտներ, տեղադրվում են տիկնիկներ,

զարդարվում են ծաղիկներով, ծավալուն գովազդային նյութերով:

դ. Ակցիոն: Ցուցափեղկեր, որոնք հաղորդում են զեղչերի մասին: Ակցիաների մասին հայտնող գրավիչ ցուցափեղկի նախագծում:

Ցուցափեղկերի դիզայնի զարգացումը և ժամանակակից տիպաբանությունը

դրանք է ցուցափեղկերի սյուժետային և ապրանքասյուժետային ձևավորման դեպքում: Ամենապարզ ու հասարակ ձևավորման ժամանակ ցուցափեղկի ապակուն գրվում է «-30%» նշագրով կամ էլ գունավոր ինքնասոսնձվող ժապավեններով, մնացած դեպքերում դիզայները ստեղծագործաբար է նկարագրում թեման՝ ստեղծելով բարդ ու հետաքրքիր մոտիվներ:

Տվյալ դասակարգումը նույնպես կարող է ունենալ տարատեսակ ճյուղավորումներ՝ դինամիկ, ստատիկ և ինտերակտիվ (էկրանային,մուլտիմեդիային տեխնոլոգիաներ):

Ամենամեծ հետաքրքրությունը ներկայացնում են ապրանքասյուժետային ցուցափեղկերը: Աշխատելով այդ ուղղությամբ՝ ցուցափեղկեր ձևավորողները հասել են ամենաբարձր արդյունքների, ինչպես օրինակ՝ Փարիզի ու Նյու Յորքի սուրբծննդյան ցուցափեղկերը:

Այսօր Երևանում նկատելի է, որ ցուցափեղկերի գերազանց կատարված ձևավորումների կողքին կան բազում թերի ցուցափեղկեր ևս, սակայն նկատվում է, որ Երևանում խոշոր սուպերմարկետները, մոլերը կամ հանրախանութները չեն օգտագործում իրենց շենքի ցուցափեղկերը՝ դրանց վրա փակցնելով այս կամ այն ընկերության գովազդային վահանակները և պաստառները, մյուս կողմից, եթե հաշվի չառնենք այն հանգամանքը, որ դա արվում է անվտանգության նկատառումներով, այնուամենայնիվ, այդ հսկայական ֆասադային տարածքներում հնարավոր է ստեղծել այնպիսի ցուցափեղկ, որն ընդհանուր անսամբլ կկազմեր տվյալ շինության կամ հարակից շինությունների հետ և մյուս կողմից էլ յուրօրինակ տեսք կհաղորդեր Երևանի շենքերի համայնապատկերին: Այդպիսի մոտեցում մենք կարող ենք տեսնել արտասահմանյան բազում քաղաքներում:

Մեր կարծիքով, ինչպես ներկայացվեց, ցուցափեղկերը ժամանակակից դիզայներական պրակտիկայում մեծ ներկապնակ ունեն, որից օգտվելը և օգտագործելը դիզայնի բնագավառում ցանկալի են:

Դիպլոմային նախագիծ․ Գնել Հարությունյան

  • հաստատության անվանումը` Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի քոլեջ
  • հեղինակի անունը՝ Գնել Հարությունյան
  • աշխատանքի վերնագիրը՝ Մետաղե այգի
  • մասնագիտության անվանումը՝ լուսանկարչական գործ
  • ղեկավարի պաշտոնը՝ Սուսան Ամուջանյան
  • քաղաքը և տարին՝ Երևան 2018։

Քաղաքային բնապատկեր

Քաղաքային բնապատկերը լուսանկարչական թերևս վերջին շրջանում հատկապես լայն տարածում գտած ժանրերից է։ Այս ժանրը առաջացել է ուրբանիզացիայի հետ մեկտեղ՝ արդյունաբերական հասարակության առաջացմանը զուգահեռ։ Քաղաքային լանդշաֆտը կամ բնապատկերը ենթադրում է քաղաքային տեսարաններ, սակայն <<Մետաղե այգիներ>> աշխատանքի մեջ քաղաքային լանդշաֆտը բախկացած է մեքենաների ջարդոններից, քանի որ քաղաքի այդ հատվածում որպես բնապատկերի անբաժան մի մաս  ներկայանում են այդ թափոններրը։
Դիպլոմային նախագծին կարող եք ծանոթանալ այս հղումով։
 

Դիպլոմային նախագծեր․ Կարեն Խաչատրյան Մամիկոնի

  • հաստատության անվանումը` Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի քոլեջ
  • հեղինակ՝ Կարեն Խաչատրյան Մամիկոնի
  • աշխատանքի վերնագիրը՝ ռեպորտաժ
  • մասնագիտության անվանումը՝ լուսանկարչական գործ
  • ղեկավար՝ Սուսան Ամուջանյան Էմիլի
  • քաղաքը և տարին՝ Երևան 2018

Բովանդակություն։

ՖՈՏՈՌԵՊՈՐՏԱԺ

Ռեպորտաժ (ֆրանս. reportage, անգլ. report- հաղորդել), տեղեկատու-ինֆորմացիոն ժանր ժուռնալիստիկայում, որն անմիջականորեն և օպերատիվ ներկայացնում է այնպիսի իրադարձություն, որի ականատեսն է հեղինակը։ Մամուլի, ռադիո-հեռուստատեսային ռեպորտաժները լինում են իրադարձային, թեմատիկ (տարբեր ժամանակներում, բայց նույն թեմային վերաբերող իրադարձությունների միավորում)։ Լրագրային ռեպորտաժը սովորաբար ուղեկցվում է լուսանկարներով։Ռադիոյով հաղորդվող ռեպորտաժում մշտապես պահպանվում է իրադարձությունների Ժամանակագրությունը։ Հեռուստատեսային ռեպորտաժը հաճախ է վերաճում դեպքերի մեկնաբանության։ Մարքսիստական ժուռնալիստիկայում ռեպորտաժը ճշմարտացիորեն տեղեկացնում է հասարակական-քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի իրադարձությունների մասին։ Բուրժուական ժուռնալիստիկայում ռեպորտաժը սովորաբար սենսացիոն, արտառոց դեպքերի մատուցման ժանր է։  Ռեպորտաժային նկարահանումը լուսանկարչության մեջ, բարդ նկարահանվող տեսակ է, որի համար պետք է ունենալ փորձ և տեխնիկական գիտելիքՌեպորտաժ տերմինն ունի մի քանի իմաստ. այն  ծագել է լատիներեն  ռեպորտաժ բառի  ընդհանուր իմաստից, որն արտահայտում է փոխանցել, հաղորդել, պատմել, պատկերել և նման բառերի ընդհանուր իմաստը:

 

Ինչպես և նախկինում, ներկայում ևս, ֆոտոռեպորտաժ է կոչվում նորություն հաղորդող ցանկացած լուսանկարների շարք: Այն  լուսանկարչին հնարավորություն է տալիս իրադարձությունը պատկերել որպես ականատես և մասնակից, պատկերել այնպես, որ դիտողը ևս մասնակից դառնա տվյալ իրադարձությանը
Ռեպորտաժը աշխատանք է նորությունների հետ, որը  ծավալվում է կոնկրետ ժամանակահատվածում: Դրա առանձնահատկությունը մեծապես կախված է իր առջև դրված նպատակիցհեղինակի առջև դրված խնդիրներից և յուրահատկությունիցՌեպորտաժը պատմություն է, որի դեպքում լուսանկարիչը պետք է կարողանա այդ  պատմությունը պատկերել վառ արտահայտիչ, հետաքրքիր, տպավորիչ՝ իրադարձության մասին լիարժեք պատկերացում կազմելու համար
Ռեպորտաժը լուսանկարչության առավել բարդ տեսակներից  է, այն իրադարձության անմիջական արդյունքն է՝  հրատապ լուսանկար՝ հանրային կարևոր, նշանակալի  թեմայով
Ռեպորտաժի հիմքում ընկած փաստերի և երևույթների բնույթը ամենից առաջ կախված է իրադարձությունից. այսինքն՝ այն փաստից, որն արտացոլում է իրադարձության զարգացման ողջ  ընթացքը: Ռեպորտաժի թեմատիկան  բազմազան է, սակայն ռեպորտաժի գլխավոր թեման ճիշտ ժամանակի պատկերումն է: Ռեպորտաժի յուրահատկությունը դրա հիմքում ընկած  իրադարձության բնույթն է, որը պայմանավորված է իրականության շարժման և զարգացման մեջ արտացոլելու հնարավորությամբ: Հենց դրանով էլ որոշվում է ռեպորտաժի ամենակարևոր առանձնահատկություններից  մեկը՝ դինամիկությունը: Ռեպորտաժի դեպքում բացառվում է, որ օբյեկտը նախապես պատրաստվի դրան, հակառակ դեպքում  ռեպորտաժը կորցնում է իր ճշմարտացիությունը
Թեև ռեպորտաժը ենթադրում է սյուժեի անմիջական ընտրություն, սակայն չի բացառվում հեղինակային մոտեցումը, սեփական ընտրությունը և թեմայի լուծումը: Լուսանկարչի տրամադրության տակ է նկարահանման կետի ընտրությունը, ռակուրսը, լուսավորության պայմանները և լուսաֆիլտրերը: Ֆոտոռեպորտաժը պետք է փոքրիկ պատմություն լինի՝ լուսանկարում պատկերված դեպքի մասին, որի մի մասը հանդիսատեսը տեսնում  է, իսկ մյուս մասը ստեղծում  է իր երևակայության մեջ: Ֆոտոռեպորտաժի շնորհիվ դիտորդը կարող է պատկերացում կազմել հեղինակի նկարագրած  առարկաների, դեպքերի մասին, իսկ այդ ամենը հասանելի է դառնում միայն դետալ առ դետալ, մանրամասն աշխատանքի շնորհիվ: Լավ ֆոտոռեպորտաժը տպավորություն  է ստեղծում այնպես, որ դիտողին կարող է թվալ, թե ինքն անձամբ մասնակցում էր իրադարձությանը: Լուսանկարիչն իր ռեպորտաժում պատկերում է միայն ու միայն իրականությունը: Ռեպորտաժային լուսանկարի դեպքում իրադարձությունների կեղծումը ընդունելի չէ, և լուսանկարի հաջողությունը մեծ մասամբ կախված է լուսանկարչի հետևողականությունից, սուր տեսողականությունից և օպերատիվությունից:  

                     
Ֆոտոռեպորտաժի էտապները


Ֆոտոռեպորտաժի ժամանակ աշխատանքը բաժանվում է երկու մասի` նախապատրաստական աշխատանք և նկարահանում: Նախապատրաստական շրջանն ունի կարևոր նշանակություն, քանի որ հենց այդ ժամանակ է դրվում ակնարկի հիմքը` ապահովելով նրա ճիշտ լուծումը: Լուրջ նախապատրաստական աշխատանքներից էլ հենց կախված է ֆոտոռեպորտաժի հաջողությունը: Նախապատրաստական աշխատանքն իր մեջ ներառում է թեմայի ընտրությունը, ծանոթությունը թեմային, գաղափարի որոշումը, տեխնիկական միջոցների նախապատրաստումը
Լուսանկարիչը թեման ընտրելուց հետո պետք է ծանոթանա թեմայի նյութին: Ֆոտոակնարկի գաղափարը դա հեղինակի միտքն է՝ արտահայտված լուսանկարների և դիմանկարների գործողություններում:
Ֆոտոռեպորտաժը պետք է ցույց տա, պատմի, թե որտեղ են կատարվում գործողությունները, ինչ և ով է կատարում: Բացի որտե՞ղ, ի՞նչ և ո՞վ հարցերից, լուսանկարիչն իր աշխատանքով  պետք է պատասխանի նաև ինչո՞ւ, ինչպե՞ս, ինչու՞ համար հարցերին
Օրինակ` ֆոտոռեպորտաժ շինարարության մասինսցենարական պլան.
1.
Պատկեր, որը ներկայացնում է և միաժամանակ բնութագրում է գործողության վայրը.
2.
Շինարարության մի քանի պատկեր, որտեղ երևում է ասենք հզոր տեխնիկան, որի  միջոցով քանդվում կամ պայթեցվում  է որևէ շինություն.
3.
Շինարարների մի քանի խոշոր պլաններ.
4.
Շինարարներն իրենց աշխատանքում:     
Անկախ նրանից, թե ինչ պլանով է նկարահանվում՝ խոշոր, միջին, ընդհանուրինչ մտքային լուծում էլ որ կատարվի, կարևոր նախապայմանը մարդու ճշգրիտ, վավերագրական ներկայացումն է լուսանկարում:


Ֆոտոռեպորտաժի հասցեն


Ճիշտ լուսանկարը պատկերացում է տալիսթե որտեղ է կատարվում գործողությունը կամ իրադարձությունը. այն աշխատանք է, որը մատնանշում է գործողության ճշգրիտ հասցեն, կոնկրետ տեղը: Ֆոտոակնարկում այդպիսի հասցե հաճախ հանդիսանում է բնապատկերը: Բնապատկերից պարզ  է դառնում բնության գեղեցկությունըտարածքի յուրահատկությունները, աշխարհագրական դիրքը և դրան բնորոշ մանրամասներ
Բնապատկերում կարող է ներկա լինել մարդը, բնապատկերի ֆոնի վրա կարող է կատարվել գործողություն կամ իրադարձություն, որն էլ ավելի խոսուն է դարձնում աշխատանքը: Ֆոտոակնարկում ինչպիսի լուծում էլ ունենա բնապատկերը, միևնույն է այն պետք է ունենա որոշակի իմաստ, պետք է ենթարկվի ֆոտոակնարկի գլխավոր մտահղացմանը՝ օգնի հասկանալու դրա իմաստը:

Ռեպորտաժային նկարահանում

Ռեպորտաժը լուսանկարչության առավել բարդ տեսակներից է: Ռեպորտաժը դա իրադարձության անմիջական արդյունքն է, հրատապ լուսանկար հանրային կարևոր թեմայի վերաբերյալ:Դա ճշմարտացի փաստաթուղթ է մեր իրականության իրադարձությունների տեղեկացնող: Ռեպորտաժի թեմատիկան շատ բազմազան է, բայց ռեպորտաժի գլխավոր թեման մեր ժամանակակցի պատկերն է աշխատանքում , արվեստում, կյանքում, կենցաղում: Հիմնական խնդիրը կյանքում տեսնել գլխավորը, ժամանակակիցը, նորը: Բացառվում է երբ օբյեկտը նախապես պատրաստվում է, դրանով ռեպորտաժը կորցնում է իր ճշմարտացիությունը: Չնայած ռեպորտաժը ենթադրում է սյուժեի անմիջական ընտրություն, բայց չի բացառվում հեղինակային մոտեցում, սեփական ընտրություն և թեմայի լուծում: Լուսանկարի տրամադրության տակ է նկարահանման կետի ընտրությունը, ռակուրսը, լուսավորության պայմանները, լուսաֆիլտրերը:

Դիպլոմային նախագծեր՝  <<Չլենինական>>  ֆոտոռեպորտաժ, օգտագործված տեխնիկա canon 600d
<<Նախատոնական Երևան>> ֆոտոռեպորտաժ, օգտագործված տեխնիկա canon 600d
<<Լաուրայի տնակը>>  ֆոտոռեպորտաժ, նկարահանումը կատարվել է հեռախոսով